مىآيد نفس خود را پاكيزه گرداند زيرا با صرف مال به خدا متكى شده وعوض آنها را از خدا مىخواهد واين صرف مال وپاكيزگى نفس دليل قبولى حج اوست . بحث سوّم - وظايف قلبي حاجى در هر عمل از اعمال حج نخست بايد موقعيّت حج را در دين شناخت ، بعد شوق به آن پيدا كرد وبعد تصميم براي انجام حج گرفت وبه دنبال اين تصميم علايقى كه مانع از انجام حج است قطع كرد وآن گاه زاد وتوشه ومركبى كه وسايل رفتن به حج است تهيه كرده سپس به سوى مقصد حركت كند وبعد در ميقات احرام ببندد وتلبيه بگويد ووارد مكّه شود واعمال لازم را تا پايان حج انجام دهد . در هر حالتي از اين أحوال براي حج كننده يادآورى وبراي عبرت گيرنده عبرت ، وبراي ارادهء صادق ، نيّت وبراي شخص با ذكاوت اشاره به اسرارى است كه اگر توفيق دست دهد صفاى قلب وطهارت باطن به آنها بستگى دارد . منظور از شناخت وفهم موقعيّت حج اين است كه وصول به حق حاصل نمىشود مگر غير خدا را كه عبارتند از قصد خواستهاى بدني ولذّات دنيوي از دل بزدايى ودر همهء حالات خود را از خواستهاى نابجا دورسازى وبه ضروريّات اكتفا كنى وبه همين دليل است كه راهبان در گذشته از خلق دورى مىجستند وبه دليل ترس از آميزش با خلق وجهت انس با خالق در بلنديهاى كوه مسكن مىگزيدند واز هر چه غير خدا بوده است اعراض مىكرده‌اند وبدين لحاظ معصوم ( ع ) آنها را مدح كرده ودر بارهء آنها فرموده است : « تقرّب افراد به خدا به اين دليل بوده است كه قسيّس ورهبان بوده‌اند ودر عبادت خدا تكبّر نداشته‌اند « 13 » » .

--> ( 13 ) ذلك بانّ منهم قسّيسين ورهبانا وانّهم لا يستكبرون .